Wybierz miejscowość

Wybierz miasto

Lindos

 

Perła wyspy,  jest miejscem, które – zasłużenie – przyciąga co roku przeszło pół miliona turystów (600 000), co czyni je drugim najczęściej odwiedzanym stanowiskiem archeologicznym w Grecji.

 

To urocze miasteczko zachwyca swoim krajobrazem, labiryntem wąskich uliczek, po których co rusz można spotkać osiołkowe taksówki, niepowtarzalną atmosferą oraz – przede wszystkim, starożytnym Akropolem, z którego rozpościera się widok zapierający dech w piersiach.

Miasteczko zamieszkiwane jest przez około 800 mieszkańców, jednak liczba ta latem dramatycznie zwiększa się – znaczna część domów przekształcona została w domy wakacyjne, w sezonie zapełnione przez spragnionych odpoczynku i piękna turystów.

Historia Lindos rozpoczyna się na długo jeszcze przed Chrystusem, bo w X wieku przed naszą erą. Założone przed Dorian, Lindos dzięki naturalnemu portowi bardzo szybko, bo już w XIIIw. stało się potęgą, nie tylko na wyspie, ale i w całej częsci basenu Morza Śródziemnego.Warto nadmienić fakt, iż to właśnie mieszkańcy Lindos przyczynili się do powstania kodeksu morskiego, który dziś reguluje wszelkie stosunki prawne związane z żeglugą morską statków handlowych. Uregulowania przez nich stworzone zostały nazwane z czasem prawem rodyjskim, to zaś podstawą prawa morskiego stworzonego przez Rzymian, a część nich po dziś dzień obowiązuje w ramach wspomnianego wcześniej kodeksu morskiego.

Lindyjczycy znali się nie tylko na prawie morskim, ale i na samych statkach oczywiście – na wojnę trojańską z Rodos wypłynęło ich aż 9, a wszystkie powstały właśnie w Lindos.

Prawdziwy rozkwit miasto przeżywało w VI wieku za czasów panowania w nim Klebulous'a, który zasłynął również w historii, jako jeden z siedmiu mędrców starożytnej Grecji. Rewolucją był wymyślony przez niego sposób finansowania robót publicznych, otóż napisał kilka piosenek, które następnie śpiewane były przez dzieci chodzące od drzwi do drzwi, i zbierające datki. Zebrana suma okazała się na tyle duża, iż pozwoliła na wybudowanie Świątyni Ateny Lindyjskiej oraz akwedukt, a miało to miejsce w 550 roku przed naszą erą.

Wprost idealne położenie wyspy na skraju 2, a nawet 3 kontynentów, pozwalało na utrzymywanie stosunków handlowych z niemal każdym, położenie to również stanowiło idealny punkt postojowy dla podróżujących jeszcze dalej, gdyż w owych czasach statki pływały jedynie za dnia i to przy dobrej pogodzie.

Był to element mający niezwykle istotne znaczenie, gdyż w roku 408 p.n.e. powstała stolica wyspy – Rodos, a to przyczyniło się do spadku znaczenia nie tylko Lindos, ale i wielu innych miast (jak np. Iyallyssos). Lindos wprowadziło wtedy opłaty portowe, które pozwalały mu na dalsze rozwijanie się, by w wieku XVII znać się potęgą morską.

Pamiątką po tych czasach są tak zwane 'domy kapitańskie', które budowane były dla bogatych właścicieli statków. Część z nich zachowała się po dziś dzień, niektóre przekształcone zostały w luksusowe hotele lub udostępniane są na wynajem (średnia cena za noc to około 800zł), w niektórych mieszczą się kawiarnie, czy dyskoteki, a niektóre zostały zdewastowane. Wiele z nich runęło w gruzach w 1610roku, kiedy wyspę nawiedziło poważne trzęsienie ziemi.

Domy kapitańskie mają różną powierzchnię, zazwyczaj jednak są bardzo przestronne i zawsze bogatozdobione. Najbardziej charakterystyczne jest wejście, często potężna brama lub potężne, drewniane drzwi. Nad wejściem, często można dostrzec wyrzeźbiony motyw kotwicy, statku lub węzła marynarskiego, zazwyczaj w towarzystwie daty mówiącej o tym, kiedy dany dom powstał.    Podłoga znakomitej większości domów zdobiona była barwną mozaiką z morskich kamieni – po takiej mozaice chodzi się również uliczkami Rodos - wygląda to pięknie, jednak trzeba bardzo uważać, gdyż kamienie są mocno wyślizgane, więc nie ciężko o poślizgnięcie się.

 

 

Mieszkańcy Lindos zajmowali się również rzeźbą, jednak ze względu na ograniczoną ilość kamienia, zaczęli wytapiać rzeźby z brązu – stąd właśnie pochodził Chares, autor kolosa rodyjskiego, jednego z cudów antycznego świata.

 

 

 

Zwiedzanie Lindos

 

 

Wybierając się do Lindos samochodem, należy zostawić go na górnym parkingu, przed drogą prowadzącą w dół miasta. Do miasteczka można zejść lub zjechać bezpłatnym autobusem, który latem kursuje co kilka/kilkanaście minut. Zejście zajmuje nie dużo, około 5 minut. Po drodze mogą mijać nas taksówki i inne samochody, jednak te drugie nie mogą parkować na dole, a w samym mieście, wszelki ruch kołowy jest zakazany.

W centralnym punkcie miasteczka, poza punktem widokowym i punktem informacyjnym, znajduje dużych rozmiarów drzewo oraz nieduża fontanna wybudowana za czasów Joannitów, na której znajdują się liczne zdobienia związane z tym okresem.

Będąc już na dole, generalnie kierujemy się tam, gdzie wszyscy ;-) - jest jedna droga, która wprowadza nas do miasta, dopiero później pojawiają się odgałęzienia, które razem tworzą mały labirynt. Po prawej stronie ukaże nam się stacja osiołkowa, czyli 'donkey taxi', gdzie za kilka euro możemy dostać się pod sam Akropol, dokładnie pod kasy biletowe.

Ponieważ Akropol jest na szczycie wzgórza, do którego trzeba dojść drogą nie trudną - wystarczy kierować się 'w górę', spokojnie możemy celowo się nieco zgubić w miasteczku, dzięki temu będziemy mogli poznać jego piękno.

Zanim jednak wyruszymy w górę, warto zajrzeć do Kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (Panagia). Kościół znajduje się w odległości ok. 30metrów od fontanny, należy kierować się przed siebie przy stacji osiołkowej, a następnie skręcić w prawo, po chwili powinien nam się ukazać.

Jest to bizantyjski kościół wybudowany w roku 1300, jednak od tego czasu wiele razy był rekonstruowany - największą ze zmian wprowadził w latach 1476 – 1503  Pierre d’Aubusson – Wielki Mistrz Zakonu Maltańskiego, dzięki któremu możemy podziwiać piękną dzwonnice. Owa dzwonnica jest najbardziej charakterystycznym elementem kościółka, po którym możemy go rozpoznać. Warto zajrzeć do środka, ze względu na przepiękne freski powstałe w 1779 roku, których twórcą był ceniony w owych czasach artysta, Giorgos z Symi. Na freskach zobrazowano Jezusa i Maryję wraz ze Świętymi. Uwagę przykuwa dzieło wykonane nad wyjściem, przedstawiające sceny z sądu ostatecznego. Taka przestroga dla wychodzących ze świątyni ;) Kościół można zwiedzać z zakrytymi ramionami, dekoltem i nogami.

Spod kościoła, droga na Akropol zajmuje około 15 -20 minut (w zależności też od tego, którą trasę wybierzemy). Przed wejściem znajdują się kasy biletowe oraz publiczne toalety, jest również kawiarnia, w której można kupić świeżo wyciskany sok z pomarańczy.

Akropol znajduje się na wysokości 116metrów, warto zabrać ze sobą parasolkę, która da nam cień przy zwiedzaniu w upalne dni. To, co rzuca się w oczy z zewnątrz, to imponujący mury obronne zamku, który powstał w XIV wieku z rąk Joannitów. Poza murami znajdują się pozostałości po antycznym teatrze, który mieścił 1 800 widzów. Teatr najprawdopodobniej używany był w celach rytualnych. Zachowała się część orkiestry oraz kilka rzędów siedzeń najbliżej sceny – na tych miejscach zasiadali najważniejsi. Teatr znajduje się na południe od Świątyni Ateny i doskonale go widać z akropolu.

Po zakupie biletów, kilka metrów dalej, jeszcze przed udaniem się na schody prowadzący na akropol, można dostrzec płaskorzeźbę przedstawiającą statek. Płaskorzeźba ta powstała w 170 roku przed naszą erą, na pamiątkę kapitana, któremu udało się uniknąć rozbicia o skały, wprawnie manewrując pomiędzy nimi.

 

Tuż obok płaskorzeźby dostrzeżemy pozostałości eksedry – miejsca, w którym prowadzone były dysputy, z którego przemawiano do ludu.

Następinie kierujemy się schodami w górę, dobrze zwrócić uwagę na lewą stronę tuż obok nich – w tym miejscu znajdują się pozostałości po oryginalnych schodach pochodzących sprzed naszej ery. Kiedy znajdziemy się już na wyższym poziomie, ale jeszcze przed akropolem, będziemy stać w miejscu, gdzie niegdyś mieściła się stoa. Stoa swoim wyglądem przypominać miała literę ∏, symbolizować miało to otwarte ręce, witające pielgrzymów. Stoa była długa na 87 metrów, zdobiły ją 42 doryckie kolumny – dziś zostało ich 13, część została wywieziona, część rozpadła się na wskutek trzęsień ziemi i mocnego wiatru. Obok stoy znajdują się 34 stopnie, którymi dojdziemy na propyleje. Schody te nazywane są schodami do nieba – stąpając po nich w górę, nie sposób nie oprzeć się wrażeniu, iż właśnie do nieba się zmierza :)

Na górze czekają nas propyleje, czyli swojego rodzaju przedsionek przed świątynią właściwą i świątynia właśnie, w tym przypadku Ateny lindyjskiej.

Dotarłszy na akropol, nie wiadomo, czy skupić się na antycznych pozostałościach czy na oszałamiającym widoku: udawszy się na lewą stronę, w dole widoczna będzie Zatoka Św. Pawła, z którą związana jest legenda, iż Święty Paweł znalazł się na morzu w trakcie straszliwego sztormu, zaczął modlić się żarliwie do Boga, a ten wysłuchał go i w skałach zrobiła się szczelina, przez którą Paweł zdołał wpłynąć do zatoki w ten sposób powstałej i przeczekać sztorm.

 

Zatoka Św. Pawłą widziana z Akropolu

 

INFORMACJE

Bilet wstępu – 12 euro, ulgowy 6

Dni wolne od opłat za wstęp: - 6 marca - 18 kwietnia - 18 maja - ostatni weekend września - święta narodowe

Godziny otwarcia Lato: poniedziałki, weekendy i święta 08:00 – 15:00, wtorek-piątek 08:00 – 20:00

Zima: wtorek – niedziela 08:00 – 15:00, w poniedziałki nieczynne

 

Na skróty:

Zwiedź Akamas w stylu safari i popłyń statkiem wzdłuż malowniczych zatoczek

60 € / os.

8h

Zmień ustawienia cookies